Wat een omgeving en wat een race….

In September 2012 deden wij met team BART mee met het WK adventure racen in Frankrijk.
Wij waren 155 uur onderweg, kwamen door de mooiste gebieden en deden prachtige dingen. RaidinFrance heeft een samenvatting gemaakt is nu te zien in een filmpje van 53 minuten. Een heel mooi overzicht van het bizarre parcours.
Nog steeds kijk ik vol ongeloof naar de beelden van het Raften. Dat we dat overleeft hebben! Op minuut 15.30 zie je een mooi stuk raft. Maar het is zeker de moeite waard om heel het filmpje te bekijken. Wat een mooie sport is het toch! En wat zijn wij bevoorrecht dat we dat in zo’n omgeving mogen en vooral kunnen doen!

Racen met de Tasmaanse duivel, wombats en ander gespuis

De Westkust van Tasmanie is alleen maar natuurgebied, dat is het deel waar het WK adventure racen zich gaat afspelen. De laatste nieuwsbrieven komen binnen en daarin staat onder andere dat men aanraadt om met de trekkings vooral een lange broek en gaiters aan te doen.
Er zitten namelijk nogal wat slangen.
Ik ben druk in de lonely Planet aan het lezen en er blijken 3 soorten te zijn, alle 3 giftig, juist ja……
Dan is er nog de Tasmaanse duivel, een 60 cm lang, vleesetend, zwart gekleurd roofbuideldier, die bekend staat om zijn grote vraatzucht en wreedheid. Die Tasmaanse duivel schijnt trouwens nogal angstaanjagende geluiden te maken s’nachts.
We kunnen nog tegen een gevlekte buidelmarter aanlopen (35cm en wit gevlekt,lichtbruine kleur).
Kangeroes zijn er ook, de roodbuikpademelon leeft alleen op Tasmanie.
Maar ook de gewone kangeroes, wombats, vogelbekdieren, zeehonden, quolls of goudbuikige papagaaien zullen we tegen komen.
Wat een prachtig idee dat wij zeker een week aan het sporten zijn in het prachtige Tasmanie en zomaar tegen een kangeroe aan kunnen lopen. Of s’nachts begeleidt worden door de geluiden van de Tasmaanse duivel.
De slangen is dan wat minder maar meestal zijn ze banger voor ons dan wij voor hun, alhoewel Francis wel echt een slangenfobie heeft.