Al Andalus Ultra Trail 2010, the story

Foto met nummer 1 en 2 vd mannen, Widy Grego en Lahcen Ahansal

Het is niet makkelijk om de 5 etappes van de Al Andalusia UltraTrail in detail terug te halen.
Maar ik ga een poging wagen.

Dag 1 ; Van Loja naar Alhama De Granada, 37 km.
Vanaf het hotel Manzanil starten we vandaag met een paar `redelijk` vlakke km`s. Daarna begint er een hele lang klim van bijna 10 km. Ik ken het nog van verleden jaar.
Het hoogste punt is op 1420 meter en de weg is zand en losse stenen. Een zware klim. Tussen de bergen is het al bloedheet ondanks dat het pas 10 uur is.Ik stap stevig door, mijn benen voelen sterk. Ik loop een stukje met Richard maar klim net iets sneller.
Als ik boven kom zie ik dat het gemiddelde toch nog 6.6 km per uur was, niet slecht.
Boven is de eerste checkpoint en als mijn kaart gechipt wordt en men zegt dat ik de eerste vrouw ben neem ik een besluit. Ik krijg er een boost energie van, vul mijn water bij en ga racen voor een dagoverwinning. De Spaanse Idoia zit vlak achter me. Maar het is het proberen waard.
Ik ben snel weg van de post en er volgt een heerlijke afdaling waar ik hard naar beneden ren.
Een golf van geluk stroomt door mijn lijf. Dit is wat ik wil en intens van kan genieten. Niemand om me heen, gewoon ik, de bergen en het ruige landschap van Andalusië.
Het tempo ligt hoog en ik weet dat het misschien wel te hoog is, er zijn namelijk nog 4 zware dagen. Maar deze dagetappe nemen ze niet van me af.
Ik finish in 4.16.49. De 15de in het klassement, de eerste vrouw en ik heb 11 minuten voorsprong op de 2de vrouw. Ik voel dat dit een hele andere loopweek gaat worden dan ik gedacht heb. Er gaat geraced worden. Niets foto`s maken, niets chillen op de checkpoints, bijvullen en weg. Ik voel dat er iets gaat gebeuren!

Foto`s vlnr; Ingrid en ik, IDoia en ik, het NL team compleet.

Dag 2 ; Van Alhama De Granada naar Jatar, 42 km.
Vorig jaar zat in deze etappe Hell path, een lange zware klim. Paul was bang dat deze etappe het minder zwaar zou worden. Hell Path was nl niet meer te lopen door regenval. Niets minder was waar. Het zou voor vele de zwaarste etappe worden.
Het begint met een afdaling, hierna volgde een lange klim. De Spaanse liep 2 km op kop en daarna ben ik er langs gegaan.
Na een km of 20 liepen we op een lang pad, ik haalde mijn ipod uit mijn rugzak, lette dus even niet op en mis een afslag. Aangenomen dat ik goed zat rende ik dus lekker door.
Tot ik bij een asfaltweg kwam en ik geen pijlen meer zag. Shit, fout en dus weer terug.
2 km later kwam ik bij het gemiste punt en liep ik plots bij 5 vrouwen.
Ik baalde ontzettend maar kreeg er wel een stoot adrenaline van. Ik ben tempo gaan lopen tot ik alle vrouwen weer achter me had.
Toch ging het nog een keer mis, ik was volledig in mijn eigen wereld en zag de hele checkpoint niet bij de afslag rechts. Ik rende gewoon rechtdoor. Na 500 meter werd ik terug gehaald door een mtb-er.
Ipv Hell`s Path zat er nu een ontzettende zware single track in die vooral omhoog ging. Erg technisch en vele lopers gingen daar kapot. Samen met Dieter zijn we de track goed doorgekomen. Hierna volgde er een afdaling waar ik tempo heb gemaakt.
Daar zag ik in de verte Richard lopen. Rond het 32 km punt ging ik hem voorbij.
Een lange vals platte klim kon ik redelijk rennend naar boven komen en na wederom een single track was daar dan de finish na 5.27 uur. Ik pakte ondanks 2 km extra toch 16 minuten op de 2de dame Idoia.

Dag 3; Van Jatar naar Jayena, 42 km.
Deze dag begint met 12 km asfalt naar het meer Bermejales. Iedereen liep behoorlijk hard omdat het nu eenmaal harder gaat op asfalt. Ondanks dat ik mijn bovenbenen wel wat voelde kon ik toch lekker afdalen.
Hierna volgen er een paar lange klimmen. Dit is een hersteldag zoals de race-directeur Paul zo mooi zegt. 42 km herstellen, jaja….Dat hij minder zwaar was als de dag ervoor was zeker waar. Ik loop lekker door en weet dat ik op kop loop. Toch wil ik niet te hard gaan want ik weet dat de dag erna de beslissende etappe gaat volgen.
Het gevaar met deze zware races is, is dat het pas beslist is als je na 5 dagen over de finish komt. Want als je hier stuk gaat, ga je echt stuk. Dan spelen de zware factoren zo grote rol en moet je mentaal erg sterk zijn om erdoor heen te komen.
Als ik bij een lange afdaling naar beneden vlieg zie ik Ingrid met Cat lopen. Ze is een uur eerder gestart en heeft wederom maagklachten. Ze probeert samen met Cat rustig naar de finish te lopen. Ik wens hun succes en ren verder.
We volgen een mooi deel van de GR route en de laatste 4 km is wederom een prachtige singletrack. Vandaag is Richard 7 minuten eerder dan mij binnen.
Als ik binnen ben na 4.32 uur komt de dokter naar me toe en verteld dat Ingrid uitgestapt is. Ontzettend balen! Ze was zo slap van het overgeven dat het niet meer ging.
De Spaanse Idoia komt maar 10 minuten na me binnen. Op nummer 3 en 4 heb ik al 1.5 uur voorsprong.
Wel heb ik last van een ontstoken teennagel. Maar goed, verder geen blaren dus dat is heel wat.

Dag 4, Jayena naar Cruz Del Comercio, 61 km.
Dit zal de dag van de waarheid worden, hier gaan de kaarten geschud worden. Ik heb 40 minuten winst op de nummer 2. Maar in 61 km kan er alles gebeuren.
De avond ervoor worden er 2 lijsten gemaakt met 2 starttijden. De eerste 20 gaan om 9.30 en de rest om 8.30. Ik sta nummer 15 in het algemeen klassement en moet dus om 9.30 starten. Maar de rest van het vrouwenveld start een uur eerder.
Ik besluit te protesteren. Ik wil met de eerste 3 vrouwen starten. Dan kan ik zien wat er gebeurt en zij hebben het voordeel van een uur lopen in relatief koeler weer.
Na discussie krijg ik gelijk. Ik loop tenslotte voor het vrouwenklassement.
Het was een goede keuze want Idoia gaat als een raket weg bij de start. Ik ben even in twijfel. Als je hier te hard weg gaat kun je de prijs wel gaan betalen gedurende de dag.
Ik ga er achteraan maar blijf er een stukje achter. Bovendien heb ik gelijk het voordeel dat ik niet op hoef te letten qua bewegwijzering. We moeten 2 keer het water over.Zij rent erdoor heen. Ik kies stenen en een boomstam zodat mijn sokken droog blijven.
Na ongeveer 5 km kom ik langzaam steeds dichter bij. Bij een klim passeer ik haar. We geven elkaar een high five en lopen door. Dan worden we terug geroepen , we lopen alle 2 verkeerd. Hier versnel ik naar beneden. Een lange singletrack volgt, ik loop lekker door en voel dat ik sterk ben.
We komen bij het meer en lopen er zeker 15 km omheen op een mooi pad. Samen met Paul, onze Engelse vriend volg ik de route. Dan verlaten we het meer en voor we een klim nemen komen we door een verlaten dorp rond het 22 km punt.
Ik zie een bord `kiosk`en een jongetje. Ik vraag hem of hij cola heeft en hij rent naar binnen roept zijn moeder. Wij volgen hem. In een winkeltje achter een huis verkoopt zijn moeder koude cola. Als 2 kleine kinderen proosten Paul en ik, god wat is dat lekker!
Het wordt die dag 45 graden!
We gaan klimmen en ik ben herladen.
Boven op de checkpoint staat plots Idioma weer voor mijn neus als ik water bijgevuld heb.
Ik daal in hoog tempo af en zie haar niet meer, ik zie niemand meer.
Bij checkpoint 3 rond de 40 km zijn we weer in een dorp. Ik ga met Gerard, een Franse loper, in het dorp op zoek naar een bar en wederom vind ik een koude cola. We proosten en ik ga rap weer op pad.
Ik voel me nog steeds erg sterk en kan veel uphill rennen.
4 km voor de finish komen we in een dorp en heeft de organisatie cola neergezet. Wat een topdag! Het warme water is namelijk op een gegeven moment zo smerig dat je heel gelukkig wordt van koude cola.
De laatste 4 km is klimmen naar de camping. Ingrid liep deze dag niet en had gezegd dat ze met me mee zou lopen de laatste 4. Ik zie haar niet en loop dus gewoon door.
Als ik 200 meter voor de finish ben komt ze aanrennen, 'ben je gek geworden ofzo 'roept ze van ver. Ik kijk haar verbaasd aan. Je loop absurd hard roept ze!
Gek genoeg voel ik me nog steeds goed. Ook na 61 km. Ik finish in 7.09 uur en dat is de 12 de plaats in het dagklassement, dat is inderdaad wel hard ja. Ik pak 32 minuten op de tweede vrouw. De kaarten zijn geschud, ik heb nu 1.20 uur voorsprong, dit kan ik niet meer weggeven.

Dag 5; Santa Cruz naar Loja, 34 km.
Ik start in de laatste groep vandaag en weet dat er niets meer kan gebeuren.
We beginnen met een afdaling van 4 km van de vorige dag. Ik ga als een gek weg.
Heerlijk, een relatief korte etappe en lekker dalen. Uiteraard volgt er nog een klim maar dan volgt er een hele lange steil afdaling. De quadriceps krijgen enorme klappen hier. Samen met Jacob, onze Deen, daal ik af.
Dan volgt er een lange weg op en neer. Hier beginnen mijn darmen op te spelen (kip van de vorige avond?). Ik moet 3 keer de olijfgaard in en ben Jacob kwijt.
Op cp 3 koop ik samen met Paul in het dorp nog snel een cola en dan beginnen de laatste 7 km`s. Het is vooral afdalen en ik weet dat ik deze race ga winnen met ruime voorsprong.
Ik kan het niet geloven. Zo ongelooflijk sterk gelopen!
Als er nog 2.5 km`s over de weg volgen komt Mario aanrijden met de jeep. Hij draait om en begeleid me. Ik haal nog wat lopers in en voel me ontzettend stoer zo met de jeep en het goede gezelschap van Mario naast me.
In de laatste 700 meter gaat hij vooruit om aan te kondigen dat ik eraan kom.
De laatste km loop ik met een grote grijns, trek mijn shirt recht, doe mijn rugzak los zodat het Herbalifeshirt goed te zien is en ren naar de finish.
Vol zelfvertrouwen, beresterk en overtuigend kom ik over de finish in 3.23 uur, win ik alle etappes en de Al Andalusia Ultra Trail en wordt bovendien 14 de in het algemeen klassement. Vele felicitaties volgen en de grijns verdwijnt niet meer die dag.
Richard is al 7 minuten binnen en heeft het waanzinnig gedaan, 17 de overall in een beresterk veld!
Ik blijf bij de finish omdat ik oa Cat (uit Singapore) graag binnen wil zien komen. Zij liep hier haar eerste ultra's voor een prachtig doel in Cambodja. Als ze binnen komt roep ik dat ze mijn held is, als ze in mijn armen huilt, huil ik mee.
Ik hoor dat Idoia zwaar in de problemen is. Na meer dan 5 uur komt ze binnen. Volledig kapot en emotioneel. Ik omhels haar en huil weer mee. Wat een gejank!
Natuurlijk zijn er winnaars maar iedereen weet hoe je hier kunt afzien dus iedere loper verdient respect. Uitlopen als je zo kapot bent toont zoveel karakter! Dat raakt mij.

Deze hele week was er een van oude vriendschappen aantrekken en nieuwe vriendschappen zijn ontstaan. 72 lopers uit 17 landen en een groep van vrijwilligers hebben samen een hele bijzondere week doorgebracht. Loopvriendschappen voor het leven.
Ondanks dat iedereen wel met het klassement bezig is, is er vooral vriendschap en respect ipv competitie en dat maakt dit soort lopen zo bijzonder.
Voor mij persoonlijk was dit een piekweek, een onverslaanbaar gevoel wat uiteindelijk uitkwam. Ontzettend trots en met een warm hart denk ik terug aan deze week.
Ingrid, Arend en Richard waren het perfecte NL team.
Helaas moest Ingrid uitstappen door maagproblemen. Toch liep ze nog een hele sterke laatste etappe.
Arend werd 33ste, Dieter, onze Belgische vriend werd 31ste en liep het erg knap uit. Een hele steile leercurve zoals hij het zelf mooi omschreef.
Met Richard heb ik een paar mooie dates gemaakt voor volgend jaar. Nee, niet alleen om bier te drinken. We will be back in Andalusia!

Oh ja, de prijsuitreiking en het feest waren erg gezellig vrijdagavond/nacht.
De zaterdag ochtend was zwaarder dan de hele week samen…….

This entry was posted in Al Andalus Ultra Trail 2009/10/11, Marathons en Verder, Trailrunning. Bookmark the permalink.

31 Responses to Al Andalus Ultra Trail 2010, the story

  1. yvonne witjes says:

    wat een geweldige prestatie,heb van de week het verslag gemist maar ben nu weer helemaal bij.
    gefeliciteerd martine en ingrid jij heb het ook goed gedaan,als het niet meer gaat moet je op je zelf passen.
    groetjes yvonne

  2. Jaco says:

    Mooi verhaal Marine.Gefeliciteerd met deze mooie prestatie.Volgend jaar titelverdedigen?Geniet nog maar even van het succes…………top!!!

  3. Aad says:

    Geweldig verhaal, prachtig om te lezen. Wat een geweldige ervaring moet dat geweest zijn! Gefeliciteerd met deze geweldige prestatie. Die grijns van de overwinning is volkomen terecht, maar ik denk dat de grijns van de geweldige ervaring nog veel langer blijft zitten.

  4. miriam says:

    Wat een geweldig verhaal, fijn om zo mee te kunnen genieten van jouw top prestatie. Gefeliciteerd, echt klasse! Nu lekker uitrusten (toch?!?!)
    waar ik nog wel nieuwsgierig naar ben is op welke schoenen je hebt gelopen?
    groeten.

  5. wim says:

    Een mooie prestatie en een knappe overwinning.

  6. ronnie says:

    Zoooo, wat een verslag zeg! je hebt echt een prestatie neergezet waar je heel erg trots op mag zijn. Je hebt Nederland als trailrunningland op de kaart gezet!

  7. Wendy says:

    Gewoon geen woorden voor!! Prachtig gedaan een hele dikke proficiat!

  8. judith b says:

    He meisjes,
    van harte gefeliciteerd met dit resultaat. Geweldig gedaan, echt heel knap!

  9. Annemarie says:

    Prachtig verhaal!
    Begrijp ik nu goed dat je eigenlijk wel een jankerd bent?:-))
    Kan me heel goed voorstellen dat je emotioneel wordt als je zo’n prestatie hebt neergezet waarbij je eerste bent geworden!
    Geniet van je prestatie!

  10. Frans Mattheijssen says:

    Leuk man.
    Maar je staat er wel ‘scherp’(dunnetjes) op.

  11. Pieter de Boer says:

    Hey, had ik het al gezegt? JULLIE ZIJN GEWELDIG!!

    Oh ja, en wat een druk volgend jaar, als titelverdedigster afreizen…. :)

  12. RunningHans says:

    Prachtig verhaal. Al je inspanningen van het begin van dit jaar zijn niet voor niks geweest… daar heb je nu profijt van gehad… super

  13. Jaap says:

    Voor Martine,

    Een vrouw met een sterke wil en een intense levenskracht!

    “Strength does not come from physical capacity. It comes from an indomitable will.”

    –Mahatma Gandhi

  14. Nogmaals petje af voor deze geweldige prestatie 5 etappe overwinningen op rij,
    En je blijft zo gewoon ;-)
    Het was een geweldige ervaring, en ik heb genoten van jullie gezelschap.
    wordt vervolgd!!

  15. Aede Bakker says:

    Een fantastische ervaring! Gefeliciteerd en ook bedankt dat je dit deelt. Het doet me goed om dit soort verslagen te lezen. Ijzersterk in woorden en daden!

  16. Marjolijn says:

    Proficiat…schitterende prestatatie…!!!

  17. Koen Martens says:

    Het lijkt er wel eens op, hoe zwaarder de trail hoe makkelijker je hem loopt.
    Ik ben benieuwd hoe je nu de andere aankomende uitdagingen de trail’s in gaat.

    Nogmaals van harte.

  18. rencapy says:

    Loftuitingen schieten te kort. je hebt je roeping gevonden Ik ben heel benieuwd hoe dit verder gaat.!

  19. Schitterende prestatie in een snikheet Spanje.
    Respect en een diepe buiging!

  20. Ton van Os says:

    WAUW!!!!

  21. Jacqueline van Os says:

    Hoi Martine,
    Ik lees net van je fantastische prestatie. Gefeliciteerd.
    Groetjes Jacqueline

  22. Henk Sipers says:

    Van harte proficiat

    Henk Sipers

  23. ruud says:

    Fantastisch verhaal over een fantastische ervaring in een fantastische race; nogmaals: van harte gefeliciteerd met je overwinning; daar mag je met recht trots op zijn en (nu nog steeds) van genieten!

  24. Petra says:

    Holy smoke, jij bent een übervrouw! Felicitaties schieten eigenlijk tekort, alles schiet tekort bij deze vervandewereldprestatie, maar toch Martine….ontzettend gefeliciteerd!!!!

  25. Rinus says:

    GEFELICITEERD!!!!, wat een prestatie en wat goed gelopen in die omstandigheden en hoge temperaturen.
    Het is weer een mooi avontuur geworden en alsof ik met je mee liep zo mooi beschreven.
    Rust lekker uit en geniet!.
    Groet rinus.

  26. regina van geene says:

    wauw, wat een prestatie en wat een prachtige tochten.
    Geniet ervan en nogmaals gefeliciteerd.

  27. Heel mooi verslag en schitterende foto’s. Vijf keer als eerste over de streep komen is een unieke prestatie. Wat kan er volgend jaar nog beter? Een nog scherpere tijd? Van harte gefeliciteerd met je eerste plaats.

  28. Keesdeloper says:

    WOOOOOWWWWW!!!! Heb vandaag nog genoten van Richard’s mooie verhalen over Andalusie. We deden een strand-/duintraining

  29. Rich@rd says:

    Gefeliciteerd Martine, een geweldige prestatie voor de Speedy uit Rotterdam. Je bent gegroeid van asfaltrunner tot een echte bergtijger. Mooi verhaal maar diepe buiging voor respect Tine. Ingrid jammer dat maag problemen er toe heeft geleid dat uitstappen onvermijdelijk was, maar je blijft een kanjer waarvan wij allen weten dat jij het kan.

  30. Wendy says:

    Met veel plezier allemaal gelezen, een dikke proficiat!!! Je doet het toch maar weer!!

  31. david mostinckx says:

    Zeer mooi verslag en dikke proficiat met jullie zeer mooie prestatie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>