Hochkonigman endurance trail – paarse bolletjes, mist en een prachtige route

De Hochkonigman, afgelopen weekend was de tweede editie. Reden voor mij om deze op de agenda te zetten. Ik hou van de wat onbekendere trails en vooral van de kleinschaligheid. 85 km en 5000 hm door het Hockonigman gebied.image
Startplaats – Maria Alm, Oostenrijk. Een mooi dorpje wat de meeste kennen van de wintersport.
De start was om 24.00 uur, vreemd wel. Je moet je een soort koest houden heel de dag. Het voelt een beetje als nachtdienst, proberen nog een uurtje te slapen en dan op pad.
Met maar image150 man/vrouw aan de start was het een hele ontspannen start en nergens een opstopping. Al snel was het duidelijk dat het een kwestie werd van heel goed opletten.
Er waren wat bordjes en men had stippen op bomen en wortels op de trails gezet. Nu waren die stippen vaak weg of niet zichtbaar. Weg geregend of door schoenen weg getrapt of gewoon niet genoeg stippen gezegd.
Bovendien was het erg mistig, dat was een uitdaging. Het parcours volgen in de mist waar je meestal alleen liep. Ik zag en hoorde soms een half uur niemand. En soms was er ineens een groepje lopers in de buurt.
Veel single tracks vol met grote wortels waar ik mij soms afvroeg of ik nu nog wel op een pad liep. Het resulteerde ook in twee verkeerd lopen al in de eerste 13 km.
Op een gimageegeven moment stond ik met twee mannen in een weiland tot onze enkels in de bagger te zoeken naar het pad. Toen ik mij omdraaide zag ik verderop richting beneden lichtjes verdwijnen, we zaten dus fout. image
Later was ik met zeker nog een man of 4 voor mij aan het klimmen toen we na  500 meter terug werden geschreeuwd. Afslag gemist. Hoe dan ook, ik liep lekker en had er redelijk de vaart in.

imageRegelmatig keek ik in de ogen van grote groepen koeien, je ziet ze niet maar ze lichten op in de straal van mijn hoofdlamp. We bezorgen ze een onrustige nacht.
Nico liep niet en zou ik zien op post 39 km. We hadden afgesproken dat ik zou smsen op de 29 km post. Dat zou minimaal rond een uur of 6 zijn. Ik was er om 5 uur al dus hij moest vroeg uit bed. image
In de nacht lopen in de stilte van de bergen is magisch. Als er een heel klein straaltje licht komt hoor je de eerste vogels, al snel verandert dat in een heel fluitconcert, prachtig. De bergen ontwaken en ik loop er gewoon maximaal te genieten. Er is nog steeds mist, maar dat heeft ook wel iets bijzonders.
De temperatuur is ideaal. Ik loop heel de nacht in een shirt met lange mouwen zonder jas. Op een lang stuk over een flank, die denk ik erg mooi is,maar in ik de nacht niet goed zie loop ik samen met twee mannen.
Ik voorop, de mannen als een treintje achter mij aan. Op zoek naar de paarse bolletjes. Bij de afdaling raak ik ze kwijt.
Als ik bij de post ben en nico zie heeft hij een heerlijk pudding broodje gekocht! Wat een vriend is het toch!
Ik kleed mij om, korte broek en droog shirt aan en ga op pad. Ik zou nico weer zien op 55 km.
Er volgt een hele lange klim, 1000 hm bam, in 1 keer. Het blijft mistig boven in de vroege morgen. Soms zie ik wat vergezichten tussen de flarden mist in. Vrij laag ligt er ook sneeuw, en sommige stukken zijn lekker blubberig. Ik loop tussen die posten met een vrouw. Die daalt als een razende maar met klimmen haal ik haar steeds weer bij. Met haar en twee andere mannen sta ik ook ergens zeker 10 minuten te zoeken naar het parcours.  Gelukkig komt er dan een loper aan met de route in zijn gps en zo vinden we uiteindelijk de route.
13407049_865969590174060_156494444429781448_nSoms zijn het lastige technische afdalingen. Alleen de afdalingen naar de dorpjes zijn minder. Vooral de laatste paar km zijn stukken asfalt, dat is wel zonde. Als je die kan omzetten naar trail is het een ongelooflijk mooi parcours. Voordeel is dat ik wel hard kan afdalen op die stukken.
Bij 55 km is nico verbaasd dat ik er al ben. Lopers die stuk voor mij zaten heb ik bijna bij gehaald ziet hij op de post. De zon is ondertussen door en het is gelijk erg warm. Ik eet en drink bij de posten die erg goed verzorgd zijn, blijf niet te lang hangen en ga op pad.
De vrouw waar ik mee liep was al weg , maar er volgt weer een lange klim van 1000+ hoogtemeters. Ik haal haar al vrij vroeg op die klim in en ze heeft het zwaar. Ik loop lekker door en er volgt een prachtig stuk,  veel sneeuwvelden waar we doorheen gaan. Maar ook eindeloos klimmen, iedere keer als ik denk dat het de top moet zijn gaan we weer naar beneden en weer omhoog. Ik hoor bij een top op 1900 meter dat we naar die hut die ik ver weg zie moeten, dat is de hoogste top, 2117 bij het Statzerhaus. Ik voel de energie langzaam verdwijnen. Spreek mijzelf toe, ik zit al rond de 60 km , nog maar 25 km. Van post naar post. Ik haal nog een vrouw in die niet heel soepel meer loopt. image
Onderweg had men op verschillende plaatsen yerrycans neergezet, heel fijn! Ik tank er steeds water of sportdrank bij, goed geregeld!
Ik klim, daal, klim en ondanks dat het beste er wel vanaf lijkt geniet ik van het prachtige deel. Mooie singletracks op de flanken, uitzichten die onbetaalbaar zijn. En gek genoeg krijg ik toch weer de geest. Ik kom bij de hut, wat een mooie plek! Eet en drink en weg ben ik. Nog 15 km.
Ik daal af maar moet ook weer omhoog. Dan kom ik bij de laatste post. 76 km. Hier is een registratie punt en men roept dat ik de derde vrouw ben. Shit, ineens maakt het mij onrustig. Er volgt nog een hele lange afdaling van 10 km. Ik heb geen idee hoe ver die vrouw achter mij zit maar die daalt als een dolle.
Ik had toevallig afgelopen week net een lezing gehad over focus en afleidende factoren. Plots was ik weer bij mijzelf. Gewoon afdalen hofstede, zoals je normaal doet, misschien iets meer gas op stukken waar het kan, maar blijf bij jezelf. En dat deed ik. image

Die vrouw bleek uiteindelijk 25 minuten achter mij te finishen,
Ik kon ook gewoon nog sterk afdalen, verbazingwekkend eigenlijk. Want dit was de eerste echte berg trail. En meestal doet dat erg pijn op het laatste deel.
Ondertussen was nico bij de finish en hoorde daar van de speaker dat martine hofstede aus der Niederlander derde liep, hij was stomverbaasd want ik liep bij de de post waar ik hem zag 5 de vrouw.
Als grapje had hij gezegd “zorg dat je om 16.00 uur bij de finish bent dan kunnen we in de avond nog een goede pint en snaps drinken”.
imageIk kwam over de finish om 16.08, afspraak is afspraak! image

Na 16 uur en 8 minuten liep ik de 86 km en 5053 hoogtemeters.
Ik had zelf op een uur of 18 gerekend en als ik heel sterk zou zijn op 17 uur. Dus meer dan tevreden omdat ik sterk had gelopen en vooral erg had genoten om weer in de bergen te zijn! Ik werd er derde vrouw mee, niet heel bijzonder als er 9 vrouwen meedoen. Maar wel mooi dat ik toch die Oostenrijkers achter mij laat! Uiteindelijk liep ik toch ook sterk in het klassement overall. En eerste 50 plus vrouw (van de twee) .
imageOok wel grappig was dat de laatste twee km door dat dorp ging, langs terassen en daar kreeg ik zowat een staande klappende ovatie, ik moest er erg om Lachen. image
Hoe dan ook, een prachtrace. Als men nog even een paar dingen bijschaaft wordt het een klassieker.
Het parcours wat beter uitzetten, iedereen die ik sprak is fout gelopen en dan heb je het niet goed uitgezet. Dan nog die laatste delen van de afdalingen naar de dorpjes toe dat asfalt eruit en het is een perfecte trail.
Top organisatie, goede posten, mooi trailfeest!
Ik heb genoten! Het trailseizeon is echt gestart!

This entry was posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning and tagged , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>