Mooier worden ze niet, 52 km Trail De Bouillonnante 2012

De Bouillonnante was zaterdag op zijn best. Een parcours met grote delen blubber, spekglad, technisch en aardig wat hagel en regen buien op onze trailhoofden. Een trail die er zo bij ligt schreeuwt om gelopen te worden. Gewoon omdat je als een klein kind weer heerlijk door de plassen en modder kan stampen. Beetje jammer dat het dan wel met mijn nieuwe La Sportiva trail schoenen moest maar een betere ontmaagding konden ze niet wensen.
Het mooie van de Bouillonnante is dat het zijn authentieke karakter goed weet te behouden ondanks de populariteit.
De start was weer op de prachtige locatie bij het Kasteel. Wederom een briefing waar ik al jaren niets van versta, alhoewel we verstonden wel dat het een zeer zwaar parcours ging worden dit jaar. Maar dat had ik zelf al verzonnen.
Samen met Guido en 450 andere lopers ging ik op pad. Nico en Paula zouden instappen bij het km punt 27 ivm blessures. Guido zou een hele zware eerste ultratrail voor zijn kiezen krijgen.
De eerste 15 km liepen we samen. Vanaf het kasteel naar beneden, een stukje langs de Semois en dan de eerste klim.

De eerste klim

Er volgt een lang stuk vals plat omhoog en dan komen we ergens op een van mijn lievelingsplekjes. Een single track die door het bos slingert, omhoog en omlaag. Met een prachtig uitkijkpunt.
De  eerste verzorgingspost staat op 12 km en dat is even bijtanken. Flessen vullen, wat eten, plasstop en weer gaan. De brug over en links af voor de extra ronde van 28 km.
Daar is het echt een baggerzooi. Een pad waar tractoren rijden die bomen verplaatsen is een modderbad. We stampen erdoor heen en ondertussen is Guido van mij weg gelopen.
Het gedeelte is relatief makkelijk maar door de modder wordt het een stuk zwaarder.
Onderweg komen we door een technisch stuk afdaling. Steil en een glijbaan. Ik zie lopers van boom naar boom rennen. Ik glij naar beneden, een combinatie van rennen en glijden.
Bij km 27 staan Nico en Paula, ze stappen in en zo rennen we ineens weer met 3. Guido was al even gepasseerd. Hij gaat te hard, maar daar komt hij nog wel achter.
Er wordt weer aardig geklommen en afgedaald. Vooral tijdens de afdalingen haal ik aardig wat mensen in. Ik voel me ook nog steeds prima. Rond de 30 had ik wat last van mijn bilspier maar dat is ook ergens weer verdwenen.
Op km 38 zien we Guido lopen, we halen hem bij en hij zit er redelijk doorheen.
Dan komen we weer bij de post van 12km alleen is die nu de 40 km post geworden. Ondertussen ook ongeveer 8 regen en hagelbuien verder.
Daar stapt Paula uit, die is net haar enkel weer aan het belasten na een blessure dus genoeg voor vandaag.
Nico loopt verder en op de klimmen loopt hij voor me, zo kan ik me mooi focussen op hem.
Met de afdalingen ziet hij als hij geluk heeft alleen nog mijn hielen, maar hij haakt erna steeds weer aan.
Na de post volgt The Wall, een lange beklimming. Een klim van 700 meter met 200 hoogtemeters, recht naar boven bijna.
Men heeft een bolletjes klassement gemaakt, ws boeit niemand dat, je hebt je handen al vol om boven te komen.
Ondertussen zie ik er ook niet meer uit, alles onder de modder. Niet eens van het vallen maar meer van mijn vieze handen afvegen aan mijn broek iedere keer weer.
Dan volgt er een lang stuk van ongeveer 7 km die echt waanzinnig is. Een heel technische single track die afdaalt en soms wat klimt. Als je er hier doorheen zit ga je echt pijn lijden.
De trappen van Bouillon zitten er weer in, ik denk maar niet aan het idee dat de man die boven mij afdaalt naar beneden zou kunnen glijden want de trappen zijn spekglad.
We halen nog aardig wat mensen in. De laatste post volgt en er is nog 5 km te gaan.
Uiteraard nog 2 klimmen, ik ben er ondertussen ook wel klaar mee. Ik weet dat we er bijna zijn en ben eigenlijk ook heel verbaasd over de tijd die we tot dan lopen.
Ik zei onderweg nog tegen Nico, als ik 7.30 uur loop met dit parcours ben ik heel tevreden. Zoals het er nu uitziet lopen we dik onder die tijd.

Met Nico na 48 km

Dan komen we boven, de laatste klim is gedaan. In de verte zie en hoor je Bouillon. Er volgt nog een mooie slingerafdaling die sommige mensen stapje voor stapje nemen. Ik zie zelfs nog een vrouw die van de 24 km wedstrijd is. Ik glij/ren naar beneden en zie het kasteel.
Nog even de trappen op naar het kasteel, gewoon voor de volledige verzuring, en in de haag van mensen de laatste meters naar boven rennen. Steeds weer denk ik, een zware maar erg mooie finish toch. Als een boodschapper die een belangrijke brief naar het kasteel moet brengen.
Ik ren de tent in en de tijd stopt op een prachtige 7 uur 1 minuut en 53 seconden.
Verleden jaar dacht ik nog dat ik die Bouillonnante nooit kon finishen onder de 7 uur. Nu doe ik het bijna voor de tweede keer. En dat onder deze omstandigheden.
Jolanda was al even binnen, die held liep het gewoon in 6.21 uur!

Met Jolanda en Bjorn na de finish

Daarmee werd zij 4de overall en 1ste in haar onze categorie, prachtige prestatie.
Ik werd 9de overall en 3de in dezelfde categorie. In het algemeen klassement 118 ste.
Doen we het toch leuk als laaglanders.
Na 7.37 uur komt Guido binnen, kei verrot maar die bikkel heeft het wel gewoon gefikst in een prachtige tijd!
Team BART zou team BART niet zijn als er nog niet een biertje werd gedronken in de tent, later in de kroeg en in ons huisje.
Zondag hebben we 2 uurtjes op de mtb gezeten, uitfietsen heet dat (met 300 hoogtemeters)
Het is weer even geleden dat ik spierpijn in mijn bovenbenen heb gehad maar het voelt best goed.
Naar huis met een Bouillonnante biertje, opener en een buff, meer moet dat niet zijn zouden mijn Belgische jongens zeggen.
De fotos met dank aan Bjorn, Luc en Stella.

This entry was posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning. Bookmark the permalink.

9 Responses to Mooier worden ze niet, 52 km Trail De Bouillonnante 2012

  1. Een mooie trail waarbij je nog “even” 3e wordt en de dag erna nog even twee uurtjes fietsen wat een trainingsweekend. Je hebt je uurtjes wel weer gemaakt Martine. Als ik zo de afgelopen weken bekijk is je Grand Slammetje behoorlijk gelukt.

  2. claudia says:

    wauw, weer mooi beschreven.
    Knap hoor..ook voor de geblesseerde die dan toch maar IETS doen ipv NIETS…

  3. Hardloper says:

    Mooi verslag Martine!
    Vind zelf zulke afstanden nog even te veel maar ik ga wel weer trailrunnen dit jaar: de Veluwzeoom en de Trail des Fantomes (beiden de korte afstand).
    Mede door jouw verslag extra zin in gekregen! Dankjewel…

  4. maurice kohlen says:

    het was mijn eerste bouillonnante maar zeker niet mijn laatste. Wat een geweldige trail, zo kom je ze hier toch eigenlijk nergens tegen. Volgend jaar weer en wie weet durf ik de 50km dan wel aan.

  5. Mooi verslag Martine, en allemaal heel herkenbaar !
    Zelf deed ik de korte, maar nu kan ik weer wat beter plaatsen wat het vrouwtje allemaal heeft meegemaakt. ;-)

    Gunther (Dalton Team)

  6. John says:

    Bikkel! Gefeliciteerd met de mooie klassering op de door jou zo geliefde trails.

  7. Obey says:

    Wauw wat een mooi verhaal en wat een mooie trail volgend jaar zeker aan meedoen dan eerst maar de helft !!

  8. Martin Verveer says:

    Geweldig verhaal ! Mooier kan je het niet verwoorden.

  9. Mooie loop Martine, leuk verslag met mooie bijpassende foto’s, heb die van Gert ook gezien de ladders op, een echte trail, hoop deze ook eens te doen, dit jaar eerst wat marathons afwerken en dan volgend jaar wat meer trials en ultra’s.
    Lekker modderen, dat lijkt mij ook wel wat :-)
    Gr Ton

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>