Pre race Al Andalusia Ultra Trail.

Het is een beetje thuiskomen hier in Andalusië. Een reünie met de mensen van de organisatie, veel lopers die er net als verleden jaar zijn maar ook kennismaken met nieuwe lopers. Lopers uit heel de wereld. Dat is zo leuk. Het hotel bruist van de energie.
Kortom, de dagen vliegen voorbij. Het Nederlandse kamp is door Ingrid, Richard en mij vertegenwoordigt, Arend sluit vandaag aan. Helaas moest Peter afzeggen.
Wat doe je als je 5 minuten in het hotel bent en in het hol van de leeuw? Juist, een oranje Beesie aan de tap vast maken. De barman kruist hem iedere keer als ik binnenkom maar heeft er wel lol om. De weddenschap is afgesloten.
De dagen voor de race doen we niet veel, vooral heel veel kletsen met medelopers, bij het zwembad liggen en gisteren toch nog even een uurtje gelopen.
Het is tegen de 40 graden aan maar te doen. Kwestie van veel drinken en je aanpassen aan de omstandigheden. Het was genieten, een beetje rennen door de olijfgaarden.
Het parcours is behoorlijk anders geworden. Veel nieuwe stukken en andere dagafstanden. Dit komt met name door de hevige regen in de wintertijd. Veel stukken parcours zijn er niet meer. Er zitten dit keer aardig wat singletracks in. Dat is mooi want daar hou ik van.
De zwaarste etappe is dag 4. Een etappe van 61 km waarbij de laatste 4 km omhoog zal zijn.
Vanochtend was de officiële inschrijving. Je nummer (nummer 17), een shirt, en een lichtgewicht handdoek (altijd handig)
Dan is er uiteraard als dessert de wedstrijd waar iedereen het hier over heeft, Spanje – Nederland. Wij hebben de vlag, oranje shirts, rood/wit/blauw make up, en beesies.
Morgen gaat het gebeuren, dan gaan we op weg voor de tweede editie van de Al Andalusië Ultratrail, hardlopen in het prachtige Andalusia. Een etappe van 37 km, een mooi begin.We hebben er allemaal zin in!Ik zal zeker proberen wat updates te geven gedurende de week. De vraag is of er internet te vinden is.