De weg naar de 120 van Texel (week 3)

Het was een vreemde week. Ik probeer steeds de trainingen alvast in te plannen zodat ik bv mijn loopspullen mee neem naar mijn werk en vanaf daar ga rennen.
Zo wilde ik dinsdag na het werk 18 km lopen. Was het niet zo dat ik maandagnacht de halve nacht op en over de pot heb gehangen door een voedselvergiftiging van 2 gehaktballen. Dus voelde ik mij dinsdag als een vaatdoek, niet echt een optie om 18 km te lopen. Maar ik liep er in de avond toch nog 8,5, Dat voelde als meer dan genoeg.
De rest van de week liep ik de trainingen als gepland en zaterdag 5,5 km extra omdat ik meeliep met een vriendin die begonnen is met lopen.
Vandaag stond er 40 km op het programma. Wat voor mij belangrijk is, is dat ik een leuke ronde loop. Dus had ik een mooi rondje gemaakt in de Hoekse Waard.
Ingeladen in de Suunto om zo te navigeren.
Het werd een mooie maar enerverende ronde. De eerste km’s liep ik langs het Haringvliet. Vanuit daar ging ik de polder in. Tot mijn genoegen kwam ik op een redelijk onverhard pad uit. Dat eindigde in een slagboom wat verboden terrein was.
Uiteraard liep ik gewoon door. Mooie paadjes waren mijn deel. Tot mijn navigatie zei dat ik naar links moest. Daar liep een mooi pad langs de schapen, alleen stond er een hek met prikkeldraad langs de hele weg. Afgesloten met een hek en sloten.
Weer terug om te kijken of er ergens een plek was om erdoor te kunnen, niets. Proberen te klimmen, maar het was te hoog en te glad, nergens houvast.
Weer terug tot het eind van het hek, die eindigde in de sloot. Hangend aan het hek boven de sloot, mezelf duwend door de bomen kwam ik aan de andere kant.
Ha! Je bent een adventure racer of niet. Een km of wat door grasland en daar was het volgende obstakel, een sloot. Nou ja, dan maar natte voeten, want de sprong was te groot om het droog te houden.
En zo liep ik verder, Nog even een stukje weiland door, 2 hekken over en toen was ik bij het Land Van Eschen. Een mooi natuurgebied waar ik een klein stukje onverhard mee wilde pikken. Helaas had een grapjas het touw doorgesneden van de trekpont en dus moest ik toch over het fietspad.
Ik kwam uit bij Strijensas en maakte nog een extra lusje daar. Ik had alleen een weg ingetekend die er niet was en zo moest ik inkorten omdat de weg nu eenmaal zo ging. Langs de andere kant van Land Van Eschen weer terug en via de polder weer richting het startpunt.
Ik zag vandaag zeker wel 6 buizerds waarvan er 2 van heel dicht bij.
De eerste 25 km liep ik prima maar daarna kreeg ik met vlagen hier en daar pijntjes. Stijve enkels, last van knie, het kwam en ging. Het tempo werd er niet sneller van, maar eigenlijk boeide het niet. Ik liep in een mooi gebied, heerlijk koud weer, de zon op mijn hoofd en muziek in mijn oren. Of ik dan langzamer of sneller loop doet er niet zo toe. Met de weken komt dat vanzelf wel.
Na 36 km was ik waar ik begon. 4 km te weinig door het stukje wat ik overgeslagen had.
Twijfel, ik was er wel klaar mee, maar ja, het was geen 40 km. Niet zeuren, die laatste 4 kunnen er ook nog wel bij. En dus liep ik 2 km verder en weer terug, de teller stopte op 40 km.
Het maakt een week van 88 km. Komende week is een relatief rustige week. Wel even goed denk ik, kunnen de pezen en gewrichten even bijkomen van de schok die ze de afgelopen weken hebben gehad. Na 3 maanden weinig doen moeten ze ineens vol aan de bak en dat zijn ze nog niet helemaal gewend.
Nb; foto’s zijn van route vandaag.