Langer trainen na het werk, in het donker, is niet mijn ding

Hardlopen in de winter is nooit mijn favoriete seizoen. Ja, als ik overdag kan lopen en het koud is met een blauwe lucht.
Dat is een van de redenen waarom ik doordeweeks in de donkere maanden bijna nooit langer loop dan 15 km. Dat is lang zat.
Als ik dan loop ga ik het liefst voor 19 uur want erna is het overal stil op straat. De stukken die ik loop zijn nu al niet echt heel druk en daarom hou ik er niet van om later te lopen.
Dus loop ik de langere dingen altijd op mijn vrije dagen.
Nu moet ik plotseling regelmatig 20 en 25 km loopjes doen. Dat is echt even wennen en soms zelfs een opgave.
Ik ga dan maar gelijk uit mijn werk door. Dan heb ik nog heel even wat licht.
Maar ik loop nooit zo lekker. De eerste 10 -15 km gaan meestal prima. Maar daarna gaat het zwaarder, krijg ik honger ondanks een reep of gelletje. Een soort leeg gevoel en de benen worden zwaar.
Misschien moet ik er gewoon aan wennen. Misschien komt het omdat ik al heel veel op mijn werk loop en er al veel energie verspilt is. De gang op de foto lopen wij ws wel 100 keer in een dienst.
Ik weet het niet, maar dat het mentale trainingen zijn is wel duidelijk.
Vanochtend rende ik naar het werk, 3 km. Na het werk een rondje van 25 km, dacht ik. Het was 29 km. Het was heel koud en ik was er zo klaar mee na 15 km. Snugger genoeg liep ik ook nog op mijn hele oude Nike Free 3 die totaal versleten zijn en waar ik al maanden niet op gelopen had. (die liggen nu in de vuilnisbak)
Dat resulteerde in een gevoel van op je blote voeten lopen en een soort kramp in voeten en kuiten. De 25 km zijn ieder geval ruim gelopen en ik blijf hopen dat het went zo na het werk rennen. Dat het maar weer snel licht wordt in de avonden!
Overigens dacht men op het werk dat ik een schotse rok aan had. Nee ik werk echt niet in de psychiatrie.