Hoeveel km’s waren het nu in 2016?

Het jaar is voorbij. Een mooi jaar met ups en downs. Er gebeurde veel dingen die niet allemaal leuk waren. Vooral de gezondheid van mensen waar ik van hou speelde daar een grote rol in. Maar er gebeurde ook dingen die heel leuk waren en vooral waardevol, heel waardevol.
Maar wat altijd bleef in goede en slechte tijden was het sporten, lopen of fietsen.
Mooie projecten in de bergen en op de trails die ik zelf deed, of met vrienden. Ik liep niet veel races maar degene die ik deed waren fantastisch mooi.
Met als mooiste wedstrijd van het jaar de UTMR. 
De afgelopen week zie ik bij veel mensen voorbij komen hoeveel iedereen nu gelopen heeft. en hoe ze dat kunnen overtreffen in 2017. Nog snel  zoveel km’s lopen de laatste week want dan kom je boven de 3,4 of 5000 km in een jaar.
Grappig, als er nu iets is waar ik niet mee bezig ben is het de hoeveelheid km’s in een jaar. Als ik dan nog iets met cijfers zou hebben zou ik de hoogtemeters boeiender vinden.
Maar wat doet het er toe?
Als ik terug kijk op het jaar 2016, zie ik geen cijfers maar de mooie uren die ik gelopen heb.
De dag dat ik een uur op mijn buik heb gelegen om op Col de Bise de steenbokken te bekijken. Dat ik de zon op zag komen met de Matterhorn op de achtergrond.
De prachtige sneeuwvelden tijdens een 4daagse tocht rond Verbier. De trailtjes op Rhodos bij mijn zus. De prachtige tochten op Cape Verdie.
De warme uren tijdens de EMI over onmogelijke Alke paadjes, de Vogezen die ik ontdekte, de Mullertrail die ik liep, Het mooie Winterberg, de bergen rond het prachtige Grossglockner, al die mooie uren samen zijn onbetaalbaar.
Hoeveel km’s het waren, geen idee.
Hoe mooi ze waren kan ik je zo vertellen. Momenten die ik nog op mijn netvlies heb staan en ik nog steeds kan vertellen als ik 100 ben. Ik kan er de geuren en kleuren bij ruiken en zien, het geluk voelen, en ja soms ook het afzien.
Het is bijzonder om te zien hoe ik veranderd ben in de loop der jaren. Gaandeweg ben ik als trailloper veranderd. Ik hou niet meer van drukke wedstrijden, ik loop datzelfde parcours net zo lief zelf met een rugzak. 
Ik zoek de kleinschalige ultra’s, de juweeltjes voor mij. En het hoeven er ook maar een paar  per jaar te zijn.
Ik hou van eigen projectjes. Met je vinger langs de lijntjes van een kaart gaan en zo een projectje zien ontstaan. Om het dan te lopen en die lijntjes van de kaart onder je voeten te zien gaan.
En uiteindelijk zijn de vele km’s steeds minder km’s geworden. Less is more. Train as you fight en dat is niet op asfalt en niet vlak. Dus loop ik thuis steeds minder en worden de km’s die ik maak vooral gemaakt in de weekenden op plekken waar ik echt van het lopen geniet.
En dat is dan ook het voornemen voor 2017 als ik al een voornemen heb. Verander niets.
De wedstrijden die ik in 2016 zou lopen zijn bijna allemaal niet doorgegaan om verschillende redenen maar daar kwamen weer andere mooie plannen voor in de plaats.
Dus dit jaar ga ik nog minder plannen maken qua wedstrijden. We zien het wel. Just enjoy the mountains and do what i love the most, run on the trails and the mountains.
En de km’s , het is een gegeven dat je een idee geeft hoe lang je ongeveer onderweg zou kunnen zijn, meer niet.

This entry was posted in Trainingen 2016. Bookmark the permalink.

2 Responses to Hoeveel km’s waren het nu in 2016?

  1. peter says:

    Martine,

    Mijn beste wensen voor 2017, Enjoy the trails.
    Een aanrader voor 2017 is de TAM (Trans Atlas Marathon) in Marokko.
    Als je meer info wilt Shoot !!!

    Grtz Peter

  2. max says:

    Wat een mooi en herkenbaar bericht. Ik weet dan weliswaar wél hoeveel kilometers het waren in 2016 maar ook ik geniet meer van mijn avonturen. Zo kijk ik met verbazing naar tweets over minuten en seconden op trainingen en wedstrijden. Ik post over dieren die ik onderweg zie en over de zonsondergang. Daar komt dan geen reactie op natuurlijk. Want dat is maar gek, dat sukkelen door de natuur, het échte genieten en het onderweg zijn. Wat jij ook beschrijft! In 2015 trainde ik naar een ultra loop. Ik was helemaal klaar en omdat het in de week vooraf mooi weer was, liep ik dus gewoon zélf mijn route op een iets langere afstand ook nog eens. Waarom zou ik ook eigenlijk 60 pond betalen voor een 60 route die ik heerlijk alleen kan lopen. Zo verander ik ook over de jaren heen. Wat leuk om jouw blog te vinden en alles te lezen. Ook het lijntje met Jolanda vond ik leuk. Wij hebben ook een kano en proberen zoveel mogelijk ‘onderweg’ te zijn. Varen in Schotland voor de eerste keer en ademloos gewoon dobberen op het meer en kijken naar de heuvels om ons heen.

    Hardlopen in Schotland en dan ineens letterlijk een uur moeten doen over een 1.800 meter stukje omdat we vertikaal moeten klimmen en daarbij ook een fiets (van mijn lieve man die meefietst) omhoog moeten trekken de steile wand op. Dát zijn de dingen die je onthoudt inderdaad.

    Wat een prachtige tochten maakte je al! Keep running en blijf genieten. En ach die asfalt trainingen zijn toch ook helaas nodig om zo makkelijk door de natuur te kunnen rennen :-)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>