De Rotterdam marathon 2016 – misschien wel de meest sfeervolle ooit!

Eigenlijk zou ik in Zuid Afrika zitten voor mijn werk. Dat ging niet door en dus was ik niet ingeschreven voor de Rotterdam Marathon. Was het niet zo dat het ziekenhuis nog afvallers had en ik dus verleden week een startnummer op mijn naam geschreven kreeg.
Ik wist niet zo goed of ik er nu zin in had. Een marathon op asfalt en dat terwijl ik heel weinig km’s op asfalt had gelopen de afgelopen periode. IMG_8712
Maar Lia zou hem ook lopen en had niet zoveel km’s gelopen door verhuizing dus besloten we om lekker relaxed samen te gaan lopen.
Tijd zou niet uitmaken, genieten en ontspannen lopen.
Een mooie duurloop.
Dus stond ik aan de start met een hartslag van 60, vrij ontspannen.
Het weer was super!
En dat maakte dat er veel, heel veel mensen langs het parcours stonden. Het was overal druk en gezellig.IMG_8710
Wij liepen ontspannen, over de Erasmus, op Zuid, De dorpsweg, waar maggie stond met een colaatje en een banaan. En zo weer via de brug weer terug. Geen vuiltje aan de lucht.
Ik had al drie x een plasstop gemaakt en we liepen bijna strak 5,40-5.45 per km op de plasstop en maggie stop na.
Rond de 27 km begon Lia wat meer naar het asfalt te kijken ipv naar het publiek. Het begon langzaam zeer te doen. Bij 30 km waren we net onder de 3 uur.
Ik liep verbazend makkelijk en vooral ontspannen. ik genoot volop, Er waren zoveel bekenden en iedereen had lekkers, bananen, gummies, sinaasappels, chips, alles werkte ik naar binnen.
IMG_8706Lia daarentegen was misselijk en werd nog misselijker van mijn gevreet.
Ondanks mijn aansporingen dat ze wat moest eten kreeg ze niets meer binnen. Alhoewel, 1 gelletjes kreeg ik er nog in bij haar, met lichte druk.
Na 30 km begon haar lijdensweg. Maar we bleven lopen.
De km tijden liepen op maar ook niet heel erg. Behalve op de momenten waar we wat gingen wandelen. Maar dat duurde nooit lang want dan spoorde ik Lia toch aan met lichte drang om weer wat te hobbelen.
IMG_8715En ondanks dat ze volgens haar nog nooit zo had afgezien, dat ze waarschijnlijk op dit parcours zou sterven, dat haar lichaam afbrak liepen we toch gestaag verder.
Ondertussen was Lia aan het schelden op de mensen langs het parcours. Niet tegen hun maar via mij. Iedereen die riep ‘ kom op lia , nog een klein stukkie’ , werd vervolgens afgemaakt middels ‘ wat weten hun er nu van, het is nog een pleuriseind, lekker makkelijk als je langs de kant staat he ‘ . Waar ik natuurlijk weer smakelijk om moest lachen.
En zo verdwenen de km’s onder onze voeten. IMG_8704
En ondanks dat ze zelfs ng op km 40 dacht het niet meer te halen, kwam toch echt de Coolsingel in beeld.
IMG_8703Met een big smile gingen we dan toch over de finish in 4.23.
Wat een prachtige dag, ik heb zo ontzettend genoten van al die mensen langs het parcours, van al de bekenden en van Lia. Van al de bands en van onze mooie stad.
Weer een dag dat je ontzettend trots bent om Rotterdammer te zijn.
En daarbij liep ik nog heel makkelijk en zonder problemen. Mijn gemiddelde hartslag was uiteindelijk 148. De dag erna geen spierpijn, dat is mooi. Volgende week een trail van 70 km. Een perfecte duurloop door de mooiste stad van Nederland.

This entry was posted in Wedstrijden Kortere afstanden. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>