Vreemd gaan is leuk!

Ik doe het eigenlijk alleen maar met mijn jongens. Maar eens moet het er van komen, het kan best eens met een ander.
En dus stond ik vrijdagavond aan de start van The OutdoorChallenge met Paula. Haar maatje Frans is geblesseerd en zo werd ik Francien. Samen in totaal 14 uur sporten, best spannend als je elkaar eigenlijk niet echt kent.
Locatie, onder de rook van Roermond.
De proloog begon vrijdag om 21 uur. Eerst rennen, daarna in de kajak en weer rennen, ondertussen de checkpoints vinden. Als special task hadden we een rauw ei die je heel moest zien te houden. Ik heb er vervolgens 2.5 uur mee in mijn hand gelopen.
Paula had deze race de schone taak om kaart te lezen. Dat ging best goed. Na een paar km ging het even mis doordat we te veel aan het kletsen waren met een ander team. Zo liepen we een km te ver, weer terug en uiteindelijk kwamen we waar we wezen moesten. Langs de rivier door het weiland vonden we de kano’s. Een prachtige avond om het meer over te kanoen. Knap hoe Paula ons over het meer  naar de cp’s orienteerden.
Hierna weer een stuk rennen, dat ging goed, tot we aan kwamen bij het moeras.
Hier moest een cp zijn. Boom over beek was de omschrijving. Ik keek rond met het licht op mijn hoofd en ik keek in ongeveer 40 ogen van een grote groep zwarte hooglanders.
Het was een mooi gezicht, een nevel over het water en alleen ogen die ik zag door mijn hoofdlamp, de beesten zag je haast niet.
Ik liep het water in, voor ik het wist stond ik tot mijn middel in het water. Een boom opgeklommen, onderzocht, nergens een cp. Volgende boom, onderzocht, geen cp. Wel zeiknat en onder het kroos. Zo zochten we terwijl de tijd doortikte. Helaas, niets.

Foto, de Finish,  met dank aan Rene v Schra!

De finish!
Daardoor moesten we ons de takke lopen op weg naar de finish om op tijd te komen. Langs het spoor door het gras was de kortste weg en zo kwamen we uiteindelijk 4 minuten te laat binnen. Nog even 2 special task, touwenklim en het ei blind overgooien zonder te breken. Missie completed voor vandaag. 15 km gelopen en 4 km gekanoed.

Zaterdagmorgen om 7 uur ging de race verder. Eerst op de mtb. Een prachtige morgen, overal water en de zon kwam voorzichtig door. Na 50 km kwamen we bij de eerste special task. Glijbaan op en af waardoor je in het water valt en zo naar een steiger zwemmen om de kaart op te halen voor de volgende etappe. Paula offerde zich op.
Voor we het wisten zaten we weer op de mtb. Cp na cp vonden we tot de cp die ons uit de wedstrijd haalden. In een bos moest een cp zijn bij een jagersstoel. Stukje het bos in bij het water. Ik gooide mijn fiets neer, rugzak af en zocht. Niets, uiteindelijk zocht Paula mee….niets. We kwamen steeds verder het bos in en namen een wateroversteek via een grote boom. Dat bracht ons in bramenstruiken en brandnetels tot ons middel.
Al vloekend baanden we ons een weg door de doorns. Chicks on a mission…..We vonden de cp! Maar toen kwam de grootste uitdaging. Waar waren onze fietsen nu? En nog erger, mijn rugzak stond er nog bij, inclusief autosleutel.
Om een lang verhaal kort te maken, na 1 uur ofzo waren we weer bij de fietsen, totaal gehavende benen van alle bramenstruiken en brandnetels. Paula haar compressie kousen zaten onder de ladders, een nachtmerrie voor een vrouw!

Vanaf daar liepen we achter de feiten aan, bij ieder Wisselpunt over de tijd en een aantal cp’s moeten schrappen.
Nou ja, We hadden nog steeds plezier en waren lekker aan het racen in een prachtige omgeving.
Een half uurtje later hadden we weer een hoogtepunt in het orienteren. We kamen aan bij een punt waar een cp moest zijn. 2 teams waren hier al een tijdje aan het zoeken. ( hij zei 10 minuten dus zal wel half uur zijn) Konden hem niet vinden.  Ok we helpen wel even. Binnen 1 minuut hadden we hem en de 4 mannen keken ons stom verbaasd aan. Kwestie van orienteren he mannen. Wij hadden er nog lang lol om!
Het was tijd voor de kano, 10 km over een prachtig parcour! Genieten!
Daarna met de step terug naar de mountainbike. 1 rent de ander stept. Ik heb alles gerend en Paula las kaart op de step. 10 km later waren we weer bij de mtb’s. Via een prachtig bos en heide gebied fietsten we naar de volgende etappe, een orientatie loop.
Ondertussen had ik al 6 a 7 liter gedronken, ik zweette echt als een otter, niet normaal. Het was drukkend benauwd en bijna niet aan te drinken.
Met een kaart van een oude Duitse officier die daar vroeger altijd rende werden we weg gestuurd. We kwamen er niet uit en na 5 km zijn we onverrichte zaken terug gekeerd.
Op de mtb nog een cp meegepakt die makkelijker leek dan was kwamen we aan bij de laatste wisselpunt. Eerst boogschieten, mis, ik nog een strafrondje rennen dan maar.
Vervolgens kregen we een treinkaartje. 1 halte met de trein van Swalmen om in Roermond centrum aan te komen. Het was hilarisch om al die mensen in de trein te zien kijken toen  er ongeveer 10 teams instapte, vies, bezweet, met rugzak en kaarten.
6 minuten later waren we er. Ietwat gehaast hebben we nog even cp’s  ingetekend voor de terugweg.
Voor Roermond hadden we een kadaster kaart gekregen uit de preiode 1811- 1832.
Erg grappig. Een orientatieloop in het centrum. Daar moesten we 2 punten zien te vinden. Zo rende we door het winkelgedeelte, over de markt, langs terassen om verbaasde gezichten achter te laten.
Cp’s gevonden en dus retour finish. Andere kaart, kaart? Waar is de kaart?
Die bleek in de haast tussen paula haar map te zitten en waren we dus verloren. Ok, geen kaart, maar hoe komen we terug. Toen viel mijn oog op de fietsroutekaart. Al snel hadden we de weg gevonden via de knooppunten, we konden helaas niet de cp’s aandoen want die stonden op de verloren kaart.
Met nog een eindsprint om niet nog meer straftijd te krijgen kwamen we 8 minuten te laat binnen na 11 uur en 38 minuten.
Een prachtige adventure race, mooi uitgezet met hele originele elementen!
Met Paula racen was fun! We voelen elkaar goed aan en buiten het feit dat we alle 2 kunnen afzien verstaan we ook beide de kunst van genieten.
Of ik het als compliment moet zien dat Paula nog nooit zo zwaar geraced heb weet ik eigenlijk niet. Maar dat we nog eens ergens samen een race gaan doen twijfel ik niet aan!
Oh ja, de cijfers, 117 km totaal waarvan ongeveer 30 km gelopen, 10 km in de kano en de rest op de mtb.

15 thoughts on “Vreemd gaan is leuk!

  1. Wat een mooie manier van racen.. is er zoiets ook in het “klein”? Lijkt me super leuk om eens te proberen! Jullie hebben het super gedaan, dames! (en dan ondanks de ladders in de kousen, kan natuurlijk echt niet! ;-))

  2. Inderdaad een mooie site Martine, fraaie kopfoto ook! Het lijkt wel of Weblog.nl van al die ‘hobbyisten’ af wil, zóóó lang duurt die migratie. Zelf maar even via blogspot een ‘voorlopig’ weblog gemaakt. Maar jij hebt altijd veel te vertellen, je hebt denk ik wel de meest avontuurlijk site dus je zult wel blij zijn dat je jouw ei bij wordpress kwijt kunt. En meteen weer een dijk van een verslag van een mooie tocht!

  3. Ik zag je binnenkomen zaterdag, en het leek of je net een trainingsloopje achter de rug had. Grote klasse hoor, zelf moest ik effe een uurtje bijkomen . Succes met de volgende race, we komen je vast nog wel eens tegen !

  4. Pingback: Hoe het allemaal begon… | Girlz on a Mission

  5. Pingback: Hoe het begon, Girlzonamission | RunToDream, Running, trails, ultra`s and adventure racing

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.